mijn verhaal

Hoe het begon

Onze peuter vroeg me dagelijks, na het zien van de kabouters in het kabouterbos in Bakel, of we weer naar de kabouters konden gaan. Helaas staan ze daar maar een beperkte tijd van het jaar. 
Maar wat als je een bospaadje naast je huis hebt lopen én een peuter hebt die kabouters suuuuper leuk vindt?? Dan maak je toch zelf een kabouterpaadje!?!
En zo geschiedde. Via Marktplaats en Facebook ging ik op zoek naar kabouters die in ons paadje konden komen wonen. De eerste kabouters kwamen mijn kant op en konden wel een flink laagje verf gebruiken! Ik ging aan de slag en bracht de kleur en glans weer terug en wekte ze opnieuw tot leven! Van 1 kabouter werden het er 10 en nu zijn het er inmiddels rond de 130! Hoe leuk is dat! Er staan er nog 20 te wachten op een likje verf. Dus deze ga je ook nog zeker eens kunnen bewonderen!

Speurtocht

Om het leuk te houden, bedacht ik ook speurtochten in 3 moeilijkheden. Op deze manier was het leuk om het kabouterpaadje vaker te lopen dan bijvoorbeeld maar 1 of 2 keer. Deze kun je aan beide kanten van het paadje vinden in de brievenbussen. Het is zo leuk om vanuit de kamer kinderstemmetjes te horen die dan enthousiast een kabouter aan het zoeken zijn!

En verder

Het Kabouterpaadje bleek op te vallen, waardoor het media aandacht kreeg. Ik werd benaderd door het ED, DMG radio en DMG nieuws. Deze artikelen zijn ook te lezen op de website op het tabblad sponsoring.
Inmiddels is er ook een grote vertelplaat te vinden met een verhaal over het kabouterfeest. Er is nog een groot memoryspel in de maak. Je kunt picknicken op de picknickplek van paddenstoelen. Er zijn minibiebkasten te vinden met boeken, speelgoed, cadeautjes, kleding en sinds kort een MUP. En ik denk dat er nog veeeeeeel meer gaat volgen………..aangezien mijn ideeën nooit op zijn….haha…..

Wie ben ik?

Ik ben Hanneke Kuunders. Ik ben de bedenker en oprichter van ’t Kabouterpaadje. Het is voor mij echt een feestje om met ’t Kabouterpaadje bezig te kunnen zijn. Om ‘oude’ kabouters weer tot leven te brengen met kleur en dat laatste laagje vernis aan te brengen waardoor ze écht gaan leven. Ik vind het heerlijk om creatief bezig te zijn. Om dingen te bedenken. Vooral dingen die je niet zomaar ergens ziet. Om verhaaltjes te maken bij de kabouters. Of de fantasie van de kinderen te prikkelen bij het zien van de kabouter. Ik vind het heel leuk om mensen blij te kunnen maken met dat wat ik maak. Of dat nu de spulletjes in de biebkast zijn, de geocache die verstopt zit in ’t Kabouterpaadje of de vele kabouters die iedereen een glimlach op hun gezicht bezorgen. Het feit dat ik daar aan bij kan dragen vind ik heel fijn!